AI bilang kapalit ng therapist: Naglalayong magpatibay ng mas matitinding regulasyon ang California

Nakakabaliw na kung paano pumapasok ang AI sa halos bawat sulok ng ating buhay – at ngayon, pati na sa psychotherapy. Lalo pang dumarami ang mga taong humihingi ng pag-asa sa mga AI chatbot tulad ng ChatGPT kapag sila ay emosyonal na nasaktan, o umaasa sa mga algorithmic na payo sa mga kritikal na sandali. Ngunit eksaktong pagbabagong ito ang nais pang regulahin ng California. Isang bagong panukalang batas, na kasalukuyang pinagdedebatihan sa lehislatura ng estado ng US, ay naglalayong i-ban ang paggamit ng mga AI chatbot bilang "therapist." Ang layunin? Magtakda ng malinaw na hangganan bago ang mga walang kwalipikasyong o mapanganib na payo ay makasakit.

**Kapag ang algorithm ay naging tagapag-alaga ng kaluluwa**

Ayon sa panukala, na kailangang dumaan pa sa Senado at pagkatapos ay sa Assembly, hindi na maaaring mag-alok ng mga serbisyong pang-psychological counseling ang mga AI system. Nakatutok ang pangamba na maaaring magbigay ng maling o mapanganib na rekomendasyon ang mga hindi kontroladong AI application – lalo na’t marami ang gumagamit ng mga serbisyong ito nang walang propesyonal na pangangasiwa. Alinman dahil natatakot sila sa tunay na therapy session, o dahil mas mura at available 24/7 ang digital na "pastoral care."

**Pero talaga bang solusyon ang isang pangkalahatang pagbabawal?**

O kaya’y kailangan natin ng malinaw na mga patakaran upang mapakinabangan ang mga oportunidad na ibinibigay ng teknolohiyang ito, nang hindi binabalewala ang mga panganib?

**Bakit nagpapatupad ng preno ang California**

Hindi nag-iisa ang California sa ideyang ito. Sa iba pang estado ng US at sa EU, pinag-uusapan din ang regulasyon ng AI sa mental na kalusugan. Ang panukalang batas ng California (tinatawag na Assembly Bill 2231) ay naglalayong gawing medical service ang mga AI-based platform o kaya’y bigyan ng malinaw na babala ang mga ito. Dagdag pa rito, dapat matiyak na nauunawaan ng mga gumagamit na nakikipag-usap sila sa isang makina at hindi sa isang tao.

Isang mahalagang punto ang transparency: Dapat ipaalam ng AI na hindi ito tunay na therapist, kundi isang algorithm na nagbibigay lamang ng tekstong henerado ng makina. Dagdag pa rito, dapat may mekanismo na makakakilala at makakapigil sa mapanganib na payo – tulad ng mga rekomendasyon na magdulot ng self-harm.

**Hindi lahat ay sang-ayon sa batas na ito**

Sa prinsipyo, mukhang mabuting hakbang ang inisyatibang ito – ngunit mayroon ding kritisismo. Ang mga kalaban nito ay nagbabala na maaaring hadlangan ng masyadong mahigpit na pagbabawal ang mga makabagong solusyon. Maaaring maging mahalagang karagdagan ang AI sa klasikal na psychotherapy: mababang threshold para sa unang konsultasyon, 24/7 na availability, o pagbabawas sa administratibong pasanin ng mga therapist. Ang isang ganap na pagbabawal ay maaaring makasagabal sa mga pag-unlad na ito bago pa man sila umusad.

Bukod pa rito, may mga nagsasabi na masyadong malabo ang pagkakasulat ng panukala. Saan nga ba ang hangganan sa pagitan ng "emo



syonal na suporta" at "serbisyong pang-psychological"? Sapat na ba na magbigay ng kaalwan ang isang AI, o kailangan pa ba ng diagnosis o rekomendasyon sa paggamot? Kung walang malinaw na depinisyon, maaaring magdulot ng legal na kawalang-katiyakan ang batas.

**AI sa mental na kalusugan: Sumpa o biyaya?**

Ang diskusyon ay nagpapakita ng klasikong dilemma: Sa isang banda, may pag-asa na maaaring demokratisahin ng AI ang serbisyong pang-mental na kalusugan. Sa mga bansa na may mahabang pila para sa therapy o sa mga rehiyon na kulang sa propesyonal, maaaring maging tulay ang mga AI tool. Marami ang nagpapahalaga sa mga serbisyong ito bilang unang punto ng contact – upang subukan ang sarili o makakuha ng mabilis na tulong sa mga krisis.

Sa kabilang banda, mayroong makatwirang pagdududa. Bagaman nakikilala ng AI ang mga pattern sa teksto at gumagawa ng mga sagot na mukhang makatwiran, wala itong tunay na empathy, klinikal na karanasan, o etikal na responsibilidad. Ang isang maling sagot sa isang emosyonal na pagsubok ay maaaring magkaroon ng nakapipinsalang epekto. At lalo pang masama: Maaaring maging masyadong komportable ang mga taong gumagamit ng AI at maantala ang kailangang propesyonal na tulong.

**Mayroon bang gitnang daan?**

Sa halip na ganap na ipagbawal ang AI, nananawagan ang mga eksperto para sa isang matalinong kompromiso: regulasyon sa halip ng radikal na solusyon. Kabilang dito ang:

1. **Sertipikasyon at pag-apruba:** Dapat patunayan ng mga AI system na ligtas at epektibo ang pag-aalok ng suportang pang-psychological – katulad ng mga gamot o medikal na produkto.
2. **Transparenteng pag-label:** Dapat malinaw na makilala ng mga gumagamit kung nakikipag-usap sila sa isang AI o sa isang propesyonal na tao.
3. **Mga alituntuning pang-etika:** Malinaw na mga patakaran kung ano ang maaaring gawin ng AI sa mental na kalusugan – tulad ng pagbabawal sa ilang payo (halimbawa, pagtanggal ng gamot).
4. **Pangangasiwa ng tao:** Hindi dapat gumawa ng sariling diagnosis o magrekomenda ng paggamot ang AI. Dapat lamang itong magsilbing suporta para sa mga propesyonal.

**Ang konklusyon ko: Innovation oo – ngunit may responsibilidad**

Isang kinakailangang hakbang ang inisyatiba ng California upang mapigilan ang mga panganib ng AI sa mga sensitibong larangan tulad ng mental na kalusugan. Ngunit ang isang pangkalahatang pagbabawal ay hindi ang tamang solusyon. Sa halip, kailangan natin ng isang balangkas ng regulasyon na nagpapahintulot sa innovation nang hindi pinapanganib ang mga gumagamit.

Ang pinakamalaking hamon ay ang paghanap ng balanse: Maaaring maging isang makapangyarihang tool ang AI – ngunit hindi ito kailanman magiging kapalit ng tao sa therapy. Hangga’t malinaw ito sa komunikasyon, maaaring maging makabuluhang karagdagan ang mga AI-based na serbisyo. Sa kabilang banda, ang isang ganap na pagbabawal ay isang pagbabalik sa likod, na maaaring hadlangan ang mga solusyong kailangan ng lumalaking bilang ng mga taong may mental na pagkabigla.