ทรัมป์ต้องการลดภาษีให้ฮอลลีวูด – แผนการกลยุทธ์หรือไม่?

รัฐประธานาธิบดีสหรัฐ โดนัลด์ ทรุมป์ ได้สร้างความแปลกใจอีกครั้งด้วยการผลักดันให้มีการลดภาษีระดับชาติเพื่อสนับสนุนการผลิตภาพยนตร์และโทรทัศน์ในสหรัฐฯ โดยดูเหมือนจะเป็นไอเดียดี ๆ ที่จะช่วยเสริมสร้างอุตสาหกรรมภาพยนตร์ในประเทศ รักษาโอกาสการทำงาน และสอดคล้องกับนโยบาย "ซื้อของอเมริกัน" แต่ว่าแท้จริงแล้วมันเป็นเพียงการมองการณ์ไกลในเชิงนโยบายเศรษฐกิจ หรือมีเหตุผลอื่นซ่อนอยู่?
อุตสาหกรรมภาพยนตร์กำลังเผชิญแรงกดดันอย่างหนัก เนื่องจากบริการสตรีมมิงอย่าง Netflix และ Amazon Prime เข้ายึดครองส่วนแบ่งตลาดจากสตูดิโอภาพยนตร์แบบดั้งเดิมในขณะที่คู่แข่งจากต่างประเทศก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ ทรุมป์มักจะเน้นย้ำเรื่อง "วัฒนธรรมการเล่าเรื่องแบบอเมริกัน" ในสุนทรพจน์ของเขา และเรียกอุตสาหกรรมภาพยนตร์ว่าเป็น "ปัจจัยทางเศรษฐกิจสำคัญ" ฟังดูเหมือนเขากำลังเสนอฮอลลีวูดในฐานะภารกิจทางชาตินิยม แต่เหล่านักวิจารณ์กลับกล่าวหาว่าเขาไม่ได้ให้ความสำคัญกับศิลปะ แต่เพื่อการควบคุม ผู้ที่ให้การสนับสนุนทางการเงินแก่ภาคอุตสาหกรรมภาพยนตร์ก็สามารถส่งผลต่อการกำหนดความคิดเชิงวัฒนธรรมได้เช่นกัน
การลดภาษีให้แก่ภาคอุตสาหกรรมภาพยนตร์: ของขวัญจริง ๆ หรือไม่?
มาตรการลดภาษีที่วางแผนไว้มีจุดประสงค์เพื่อลดต้นทุนการผลิตและทำให้การถ่ายทำภาพยนตร์ในสหรัฐฯ มีความน่าสนใจมากยิ่งขึ้น โดยเฉพาะรัฐแคลิฟอร์เนียและนิวยอร์กซึ่งรวมตัวกันอยู่แล้วของสตูดิโอภาพยนตร์ขนาดใหญ่ แต่ไม่ใช่ทุกคนจะตื่นเต้นกับเรื่องนี้ นักวิเคราะห์บางคนเตือนว่าการจูงใจเช่นนี้จะเอื้อประโยชน์ให้แต่เมืองใหญ่เท่านั้น ขณะที่เมืองเล็กและชนบทจะไม่ได้รับผลประโยชน์
แล้วที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้นคือมิติทางการเมือง: ทรุมป



์และฮอลลีวูดไม่เคยรักใคร่กันมาก่อน ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลของการรายงานข่าวเชิงวิพากษ์วิจารณ์หรือเพราะนักแสดงอย่าง เมอริล สตรีป และ โรเบิร์ต เดอ นิโร เคยออกมาแสดงท่าทีท้าทายเขาอย่างเปิดเผย ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองฝ่ายจึงเต็มไปด้วยความตึงเครียดอยู่ตลอด เว้นแต่ว่า…การลดภาษีฉบับนี้จะเป็นแผนการทางยุทธศาสตร์เพื่อดึงให้อุตสาหกรรมภาพยนตร์อยู่ข้างเขาก่อนการเลือกตั้งประธานาธิบดีปี 2024?
คู่แข่งระหว่างประเทศไม่ได้นิ่งนอนใจ
ขณะที่สหรัฐฯ กำลังถกเถียงกันเรื่องมาตรการดังกล่าว ประเทศอื่น ๆ กลับเร่งดำเนินนโยบายสนับสนุนอย่างหนักแล้ว รัฐบาลสหราชอาณาจักร แคนาดา และนิวซีแลนด์ กำลังล่อใจด้วยมาตรการลดภาษีที่คล้ายกัน และมีการย้ายสถานที่ถ่ายทำไปยังประเทศเหล่านั้นมากขึ้นเรื่อย ๆ อุตสาหกรรมภาพยนตร์สหรัฐฯ จึงเผชิญกับแรงกดดันอย่างแท้จริง จำต้องตามให้ทันระดับนานาชาติ มิฉะนั้นจะถูกทิ้งห่างไปอย่างถาวร
อย่างไรก็ตาม ไม่ว่ามาตรการลดภาษีที่วางแผนไว้จะนำไปสู่การเติบโตอย่างที่หวังหรือไม่ก็ยังไม่มีใครทราบ Directors Guild of America (DGA) ได้เรียกร้องให้มีมาตรการที่ชัดเจนขึ้นเพื่อให้ประโยชน์จากมาตรการนี้ไปถึงผู้ที่ทำงานในภาคอุตสาหกรรมด้วย ในขณะเดียวกัน นักรณรงค์ด้านสิ่งแวดล้อมก็กำลังเคลื่อนไหว เนื่องจากการผลิตภาพยนตร์ขนาดใหญ่ใช้พลังงานมหาศาลและปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์จำนวนมาก
บทสรุป: ปัจจัยทางเศรษฐกิจหรือกลยุทธ์การหาเสียง?
ข้อริเริ่มของทรุมป์แสดงให้เห็นว่า ภาพยนตร์ไม่ได้เป็นเพียงแค่ความบันเทิง แต่เป็นอุตสาหกรรมมูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์ด้วยผลกระทบทางการเมือง อนาคตของมาตรการลดภาษีจะขึ้นอยู่กับวิธีการนำไปใช้ หนึ่งด้าน มันอาจจะสร้างงานใหม่ ๆ และสนับสน