Teksas zatrzymuje kontrowersyjny monitoring: kamery Flock Safety zostają wyłączone

Dallas, Teksas – To był zaskakujący moment, prawie małe trzęsienie ziemi w polityce Teksasu: gubernator Greg Abbott jasno i wyraźnie poinformował władze stanu, że nie będą one mogły przeznaczać żadnych środków na systemy rozpoznawania tablic rejestracyjnych oparte na sztucznej inteligencji firmy Flock Safety. I to nie jest zwykła decyzja administracyjna – to wyraźny sygnał, że nawet w stanie znanym z twardych podejść do kwestii bezpieczeństwa, granice nadzoru są w końcu poddawane dyskusji.
Dlaczego Teksas teraz hamuje
Decyzja nie pojawiła się znikąd. W ostatnich miesiącach w Teksasie narosła prawdziwa fala protestów przeciwko tej technologii – i to na przekór podziałom politycznym. Działacze na rzecz praw obywatelskich, eksperci technologiczni, a nawet niektórzy konserwatywni politycy zjednoczyli się, by krytykować Flock Safety. Powód jest prosty: dla wielu ta technologia po prostu idzie za daleko.
Wyobraźcie sobie, że przejeżdżacie przez swoją okolicę, a nagle kamera skanuje wasz numer rejestracyjny, zapisuje waszą lokalizację i porównuje ją z bazą danych. Nie dlatego, że popełniliście jakieś przestępstwo, ale po prostu dlatego, że przejechaliście obok. Brzmi przerażająco? I jest.
Abbott zdaje się to rozumieć. „Prawa obywatelskie nie mogą być poświęcane na rzecz rzekomych zysków w zakresie bezpieczeństwa”, podkreślił w krókim oświadczeniu. To jasny komunikat – i pada on z ust gubernatora znanego raczej z twardej polityki prawa i porządku.
Kiedy technologia staje się narzędziem do zabawy
Flock Safety reklamuje swoje systemy kamerowe jako narzędzia, które zapobiegają przestępczości i zwiększają wskaźniki wykrywalności. I tak, zdarzają się przypadki, w których technologia faktycznie pomogła – na przykład przy wykrywaniu kradzieży pojazdów. Ale cieńsza strona medalu jest trudna do przeoczenia.
Weźmy na przykład przypadek w Houston, gdzie policjant miał rzekomo wykorzystać system do śledzenia ruchów swojej byłej partnerki. Albo włamanie w Dallas, podczas którego wrażliwe dane mieszkańców trafiły w niepowołane ręce. Nagle z „na



rzędzia bezpieczeństwa” staje się ono czymś, co można w każdej chwili przeciwko nam wykorzystać.
Jay Stanley z ACLU trafnie to ujmuje: „Te systemy zbierają dane nie tylko podejrzanych, ale każdego, kto przejedzie obok. To masywne naruszenie praw podstawowych – a ryzyko nadużyć jest po prostu zbyt duże”.
Zaskakujący sojusz: konserwatyści przeciwko nadzorowi
Co ciekawe, w debacie o Flock Safety najostrzejsza krytyka nie pochodzi tylko od grup liberalnych, ale także od polityków konserwatywnych. To już dziwny spektakl: właśnie w stanie znanym z surowych podejść do przestępczości rodzi się opór przeciwko technologii nadzoru.
„Jeśli system jest tak łatwy do manipulacji i tak mocno ingeruje w prywatność, to nie chodzi o bezpieczeństwo, tylko o wolność”, mówi republikański senator Paul Bettencourt z Houston. Nawet Ken Paxton, prokurator generalny Teksasu i zwykle twardy zwolennik surowej polityki karnej, w przeszłości wyrażał sceptycyzm wobec Flock Safety.
To pokazuje, że debata o nadzorze nie jest już tylko kwestią lewica-prawica. Chodzi o coś fundamentalnego – o to, gdzie postawić granicę pomiędzy bezpieczeństwem a prywatnością.
Co dalej? Wezwanie do działania dla USA?
Decyzja Abbotta może wywołać efekt domina. Już teraz podobne dyskusje toczą się w Kalifornii i Nowym Jorku. Jeśli Teksas rzeczywiście wycofa się z tej technologii, może to zachęcić inne stany do pójścia w jego ślady.
Dla działaczy na rzecz praw obywatelskich to sukces – ale przestrzegają oni, że walka jeszcze się nie skończyła. „To ważny krok”, mówi Jay Stanley z ACLU, „ale nie koniec. Dopóki takie systemy będą stosowane bez jasnych regulacji prawnych, ryzyko nadużyć pozostanie”.
Jedno jest pewne: dyskusja o technologiach nadzoru w USA będzie trwała dalej. A Teksas właśnie pokazał, że nawet w konserwatywnym stanie publiczne oburzenie bywa czasem silniejsze niż obietnica większego bezpieczeństwa. Może to moment, w którym wszyscy powinniśmy ponownie zastanowić się nad tym, czego tak naprawdę oczekujemy od naszych technologii – i co jesteśmy gotowi za nie poświęcić.