Waarom ETH en SOL ondanks triljardenvolume zonder gebruikers nodig hebben

Ethereum en Solana zijn de twee giganten onder de smartcontract-blockchains – elke dag stroomt er miljarden aan dollar door hun netwerken. Stablecoins en decentrale applicaties floreert, maar de vraag naar de native tokens ETH en SOL zou op lange termijn kunnen dalen. Waarom? Omdat steeds meer oplossingen, zoals Paymaster of sponsoring-functionaliteiten, de transactiekosten voor gebruikers overnemen. Klinkt eerst geweldig, toch? Toch blijft het echte probleem bestaan: de kosten moeten nog steeds in ETH of SOL worden betaald.
De illusie van „onzichtbare” kosten
De blockchainwereld heeft de afgelopen jaren veel gedaan om gebruikers te beschermen tegen hoge transactiekosten. Met name Ethereum heeft met gasfeesponsoring of Paymaster-mechanismen gewerkt – derde partijen zoals dApps of wallets nemen de kosten voor de gebruiker over. Op het eerste gezicht een win-winsituatie: de gebruiker betaalt niets direct, de blockchain genereert toch kosten.
Maar hier schuilt de addert onder het gras: de kosten moeten nog steeds in de native tokens van de blockchain worden betaald. Wie de kosten voor gebruikers overneemt, heeft dus zelf ETH of SOL nodig – of moet ze ergens vandaan halen. De vraag naar de tokens verdwijnt niet, hij verschuift alleen: weg van de eindgebruiker, richting bedrijven of protocollen.
Het paradox van de blockchain-economie
Dit roept een interessante vraag op: als gebruikers ETH en SOL steeds minder direct gebruiken, hoe blijven de tokens dan relevant? Het antwoord ligt in de architectuur van de blockchains zelf. Ethereum en Solana hebben hun native tokens niet alleen nodig als betaalmiddel voor kosten, maar ook als veiligheidsmechanisme.
Bij Ethereum zorgen validators voor de beveiliging van het netwerk door ETH te staken – een cruciaal onderdeel voor de veiligheid. Bij Solana is SOL essentieel voor de validatie van transacties en de netwerkbeveiliging. Maar wat gebeurt er als de directe interactie van gebruikers met de tokens afneemt? Dan zouden de tokens economisch aan belang kunnen verliezen – zelfs als ze technisch onmisbaar blijven. Dit zou niet alleen de prijzen beïnvloeden, maar o



ok de langetermijnstabiliteit van de netwerken in gevaar brengen.
Stablecoins als drijvende kracht – maar geen wondermiddel
Een groot deel van het transactievolume op Ethereum en Solana wordt gedragen door stablecoins zoals USDT, USDC of DAI. Deze tokens stellen gebruikers in staat om van de voordelen van de blockchain te profiteren, zonder blootgesteld te worden aan de volatiliteit van ETH of SOL. Toch blijkt ook hier hetzelfde probleem: de kosten moeten in de native tokens worden betaald.
Neem als voorbeeld het gebruik van USDC op Ethereum: zelfs als een gebruiker USDC voor een transactie gebruikt, moet hij toch ETH achterleggen voor de gas kosten. Gebruikers interageren dus alleen indirect met de native tokens – de vraag komt voort uit derde partijen die deze kosten overnemen.
De toekomst: kan de vraag in stand gehouden worden?
De blockchainbranche staat voor een paradox: aan de ene kant groeit het netwerkgebruik razendsnel, aan de andere kant zou de directe vraag naar ETH en SOL kunnen dalen. De hoop ligt nu op nieuwe innovaties die de tokens weer relevanter maken.
Een mogelijkheid zijn gerichte subsidies of programma’s die gebruikers aanmoedigen om ETH of SOL voor transacties te gebruiken. Een ander scenario zijn Layer-2-oplossingen die de afhankelijkheid van de mainnet-tokens verminderen. Maar zelfs deze benaderingen lossen het kernprobleem niet op: zonder een stabiele vraag van gebruikers zouden ETH en SOL op lange termijn economisch aan belang kunnen verliezen.
Conclusie: de tokens blijven onmisbaar – maar onzichtbaar
Ethereum en Solana zullen blijven zorgen voor biljoenen aan transactievolume. Maar de directe vraag naar hun native tokens zou kunnen dalen als kosten door derde partijen worden overgenomen. Toch blijven ETH en SOL onmisbaar voor de netwerkbeveiliging en de functionaliteit van de blockchains.
De toekomst van deze tokens hangt er dus niet van af of gebruikers ze direct gebruiken, maar of het lukt om hun economische betekenis in stand te houden. Zolang de kosten in ETH of SOL moeten worden betaald, zal er altijd een vraag naar blijven – zelfs als deze niet meer zichtbaar is.