Tokenisatie van aandelen: groei met onbeantwoorde vragen

Ik herinner me nog goed de opwinding van een paar jaar geleden, toen de eerste getokeniseerde aandelen op de markt kwamen. Toen klonk het als sciencefiction: een paar muisklikken en je bezit een aandeel in een bedrijf – zonder gedoe met banken of papierwerk. En inderdaad: de markt is geëxplodeerd. Van 16 miljard naar meer dan 590 miljard dollar in slechts één jaar. Dit is geen hype meer, het is een tsunami.
Maar wacht even. Voordat we ons in de lofzangen storten, moeten we één vraag stellen: wat bezitten we eigenlijk als we deze digitale aandelen kopen? Het antwoord is ontmoedigend: het hangt ervan af.
Sommige tokens zijn echte aandelen – gedekt door de bijbehorende bedrijfsbelangen, versterkt en juridisch afdwingbaar. Andere zijn slechts lege dozen, synthetische derivaten die ons voorliegen dat we iets in handen hebben. En weer andere? Die zitten in een juridisch niemandsland, zo doorzichtig als een Zwitserse kaas met te veel gaten.
Ik heb zelf met investeerders gesproken die ervan overtuigd waren dat ze aandelen van Tesla of Apple bezaten – om er later achter te komen dat ze eigenlijk alleen een digitaal belofte kochten. Geen dividenden, geen stemrecht, geen eigendom. Alleen een stukje code dat ergens op een blockchain rondzweeft.
En dan is er nog het vraagstuk van de bewaring. In het klassieke financiële systeem zijn er duidelijke structuren: banken, clearinginstellingen, effectenrekeningen. Bij getokeniseerde aandelen? Daar neemt vaak een smart contract d



e rol van trustee over. Klinkt progressief, toch? Tot de dag dat de uitgevende partij failliet gaat. Wie is dan aansprakelijk? Wie garandeert dat mijn getokeniseerde Daimler-aandeel morgen nog bestaat?
Technische risico’s komen daar nog bij. Smart contracts zijn niet feilloos. Een bug, een hackaanval – en weg is de token. Herinneren we ons de DAO-hack van 2016 nog? Toen werden miljoenen gestolen omdat een zwakte in de code werd uitgebuit. Stel je voor dat dit gebeurt met bedrijfsbelangen. De gevolgen zouden desastreus zijn.
Toch stappen grote banken als JPMorgan en Goldman Sachs naar binnen. Startups zoals Polymath of Securitize proberen standaarden te zetten. En institutionele investeerders ruiken een grote kans: 24/7-handel, lagere kosten, mondiale liquiditeit.
Maar de cruciale vraag blijft: wie profiteert er uiteindelijk echt? De early adopters? De technologiegelovigen? Of uiteindelijk alleen degenen die het kleine lettertje lezen en begrijpen?
Voor beleggers betekent dit: ogen open! Investeer niet blind in de hype. Onderzoek nauwkeurig wat je koopt. Gaat het om echte aandelen of slechts een belofte? Is er een duidelijke juridische basis of een regulatoir vacuüm? En bovenal: is er een exitstrategie als er iets misgaat?
De markt voor getokeniseerde aandelen heeft enorm potentieel. Maar alleen als we de valkuilen herkennen en overwinnen. Tot die tijd blijft het een avontuur – met grote kansen, maar ook met grote risico’s. En precies dat maakt het zo spannend.