Stroomtekort dwingt Peking tot Bitcoin-mining

Peking geeft gas – in de letterlijke zin van het woord. De stad, bekend om zijn smogvervuilde luchten en hectische tempo, heeft nu de stekker uit de crypto-miners getrokken. En dat niet zonder reden: de stroomvoorziening in de hoofdstad kampt al jaren met de eigen grenzen. Extreme weersomstandigheden, een razendsnel groeiende energiehonger en een infrastructuur die de vraag nauwelijks bijhoudt, maken het de overheid lastig. En dan komt het energieverslindende Bitcoin-mining als geroepen – als zondebok voor de eigen tekortkomingen.

**Waarom nu? Een perfecte storm van overbelasting en ideologie**

China en cryptovaluta – dat was ooit een liefdesverhaal. Maar sinds het landelijke miningverbod in 2021 is de romantiek voorbij. Toch hielden sommige regio’s, waaronder delen van Peking, vast aan hun miningfarms. Maar nu is het afgelopen. De stadsverantwoordelijken hebben er genoeg van: het stroomnet kraakt onder de druk en de bevolking klaagt al lang over regelmatige stroomuitval. Dat juist de energieverslindende miningbedrijven nu worden stilgelegd, is geen toeval – het is pure noodweer.

De regering in Peking heeft genoeg van halfslachtige oplossingen. Rantsoenering? Check. Hogere stroomprijzen? Check. En nu? Een compleet miningverbod. Geen compromissen, geen "we kijken wel even". De boodschap is duidelijk: energie gaat voor – zelfs als het gaat om de mondiale dominantie in de crypto-handel.

**De miningsector aan de afgrond: vluchten of ondergaan?**

Voor de exploitanten in Peking betekent dit: game over. Of in elk geval "game over hier". Velen hebben al hun koffers gepakt en hun machines verplaatst naar regio’s als Binnen-Mongolië of Xinjiang, waar



stroom nog goedkoop is en de regelgeving soepeler. Maar de verhuizing is duur, stressvol en geen garantie voor langdurig succes. Wie weet hoe lang deze achterdeurtjes nog open blijven?

Sommigen zullen het opgeven. Anderen zullen proberen zich opnieuw uit te vinden. Maar één ding is zeker: de gouden tijden van Bitcoin-mining in Peking zijn voorbij. En de vraag is niet meer of men vertrekt – maar waarheen en hoe lang dat nog mogelijk zal zijn.

**Bittere nasmaak: een stap voorwaarts voor het milieu?**

Op het eerste gezicht klinkt de sluiting van de miningfarms als een overwinning voor het milieu. Minder energieverbruik, minder CO₂-uitstoot. Maar de duivel zit in de details. Zolang het mining elders doorgaat – of dat nu in China zelf is of elders in de wereld – blijft het ecologische effect beperkt.

Toch: als Peking met zijn harde lijn school maakt, zou dat een signaal kunnen zijn aan andere landen. Misschien begint er ooit een echte discussie over hoe duurzaam cryptovaluta eigenlijk zijn. Misschien.

**Het einde van een tijdperk – of slechts een nieuw hoofdstuk?**

Pekings beslissing is meer dan alleen een nieuwe slag tegen Bitcoin-mining in China. Het is een statement. Het tijdperk van ongeremde crypto-enthousiasme, althans in de Chinese hoofdstad, is voorbij. De vraag is alleen: is dit een stap terug – of het begin van een wereldwijde trendwissel?

Eén ding is zeker: de mining-industrie zal zich moeten aanpassen. Misschien wordt ze groener. Misschien wordt ze gedecentraliseerder. Misschien verdwijnt ze gewoon uit China en duikt elders weer op. Maar één ding is zeker: het feest in Peking is voorbij. En dat is misschien helemaal niet zo slecht.