Krypto-regulering: Amerikaanse toezichthouder waarschuwt voor passiviteit door ontbrekende wetgevende leemte

De Amerikaanse toezichthoudende instantie Commodity Futures Trading Commission (CFTC) zet flink de schouders eronder – en dat mag dan ook wel. Tijdens de eerste bijeenkomst van het nieuwe Innovation Advisory Committee maakte CFTC-voorzitter Mike Selig duidelijk dat zijn organisatie niet stil zal blijven zitten als de Clarity Act vastloopt in de politieke doolhof van het Amerikaanse Congres. Maar wat zit er achter deze waarschuwing?
De Clarity Act: een ontwerp met tanden?
De Clarity Act moet eindelijk helderheid bieden in een van de meest ondoorzichtige markten ter wereld: de cryptomarkt. Toch strandt het wetsvoorstel al tijden – en dat kan duur uitpakken. Zonder duidelijke regels dreigt een juridische grijz zone waarin cryptovaluta en hun diensten ofwel helemaal niet, ofwel onvoldoende gereguleerd zijn. De CFTC voelt zich hier verantwoordelijk voor en heeft al bewezen daad bij woord te kunnen voegen. „We wachten niet tot het Congres ons de juiste middelen geeft,” aldus Selig. „Onze taak is markten beschermen en fraude tegengaan – en dat doen we, wat er ook gebeurt.”
Waarom de CFTC ineens zo actief wordt
De CFTC heeft de afgelopen jaren al verschillende grote crypto-bedrijven voor de rechter gesleept, zoals Binance en Coinbase, meestal omdat zij beschuldigd werden van het verhandelen van niet-geregistreerde derivaten. Maar hier wordt het ingewikkeld: cryptovaluta vallen, afhankelijk van hun vorm, onder verschillende wettelijke kaders. Soms is de Securities and Exchange Commission (SEC) verantwoordelijk, soms de CFTC. De Clarity Act moet hier verandering in brengen – maar tot die tijd moet de toezichthouder improviseren.
Selig suggereert dat de CFTC haar bevoegdheden zou kunnen uitbreiden om zelfs gebieden te betreden die buiten haar directe jurisdictie vallen. Dat betekent dat de organisatie in de toekomst nog intensiever toezicht zou kunnen houden op crypto-beurzen en -diensten – zelfs als deze niet direct onder haar traditionele takenpakket vallen.
Kritiek uit de sector: „Te veel van het goede?”
Niet iedere



en is enthousiast over Seligs aanpak. De Blockchain Association, een belangenorganisatie voor de crypto-sector, waarschuwt voor overhaaste maatregelen: „De CFTC speelt een belangrijke rol, maar is niet toegerust om de hele cryptomarkt te reguleren.” De sector vreest dat te strenge regels innovatie zullen smoren, vooral voor kleinere projecten die al te maken hebben met hoge compliance-kosten.
Ook consumentenbeschermers zijn verdeeld. Enerzijds steunen ze de strijd tegen fraude en marktmanipulatie. Anderzijds maken ze zich zorgen dat een te agressieve regulering juist degenen raakt die het meest bescherming nodig hebben.
Wat de rest van de wereld doet – en waarom de VS moeten opschieten
Terwijl de VS nog discussiëren, hebben andere landen al stappen gezet. De EU heeft met de Markets in Crypto-Assets Regulation (MiCA) een uitgebreid regelwerk gecreëerd dat vanaf 2024 geleidelijk in werking treedt. In Azië zet Singapore met strenge normen een flinke stap, en Japan heeft crypto-beurzen allang onder controle.
Selig benadrukt dat de CFTC internationale samenwerking zoekt om wereldwijde standaarden te zetten. „We kunnen niet toestaan dat crypto-bedrijven eenvoudigweg uitwijken naar landen met soepelere regels,” aldus de voorzitter. Maar de vraag blijft: kan de CFTC wel zo strikt reguleren zonder dat het Congres haar de ruimte geeft?
Conclusie: wie wint de race tegen de klok?
De CFTC staat voor een dilemma: ze moet handelen, maar mist de juridische grondslag die ze graag zou hebben. Mocht de Clarity Act mislukken, dan zou de organisatie gedwongen kunnen zijn om bestaande wetten creatief uit te leggen – en dat zou kunnen resulteren in rechtszaken.
Eén ding is duidelijk: de cryptomarkt heeft heldere regels nodig om op lange termijn te kunnen functioneren. Of de CFTC deze rol kan vervullen of dat het Congres toch moet ingrijpen, moet nog blijken. Wel is één ding zeker: de toezichthouder heeft laten zien dat ze niet stil zal zitten. De vraag is alleen hoe ver ze daarin zal gaan – en wie uiteindelijk de rekening betaalt.