China’s digitale yuan groeit snel: 8 nieuwe banken versterken CBDC-netwerk tegen 2026

Het is indrukwekkend hoe snel dingen veranderen als een land er serieus werk van maakt. En China maakt serieus werk van zijn digitale yuan, de e-yuan. In korte tijd heeft de People’s Bank of China (PBOC) het netwerk van de digitale yuan verdrievoudigd en acht nieuwe banken aan boord gehaald. Nu zijn het in totaal 28 instellingen die het CBDC-systeem ondersteunen – en de lijst blijft groeien. Tegen 2026 moet de e-yuan breed beschikbaar zijn. Dat is geen toeval, maar een doordachte strategie. Het gaat hier niet alleen om een nieuwe munt, maar om de toekomst van geld – en daarmee om China’s rol in de mondiale financiële wereld.
---
Acht nieuwe banken versterken het CBDC-ecosysteem
De PBOC heeft deze week acht nieuwe banken toegelaten, waaronder zwaargewichten als de China Construction Bank en de ICBC, maar ook kleinere regionale spelers zoals de Bank of Chengdu. Dat laat zien: de e-yuan is niet langer een speeltje voor tech-enthousiasten, maar wordt gedragen door de hele financiële sector. Opvallend is dat de nieuwe partners vooral actief zijn in pilotregio’s zoals Shenzhen, Suzhou en Chengdu. Daar draait de e-yuan al sinds 2020 in testvorm – en met zoveel succes dat de volgende stap nu gezet kan worden.
Met deze nieuwe deelnemers moet de digitale yuan nog beter bruikbaar worden in het dagelijks leven. Tot nu toe werd hij vooral gebruikt voor salarisbetalingen of overheidsbijdragen. Maar binnenkort zou hij overal inzetbaar kunnen zijn – in de supermarkt, bij overheidsdiensten of zelfs in de internationale handel. De PBOC heeft duidelijke doelen: tegen 2026 moet de e-yuan net zo normaal zijn als contant geld of mobiele betalingen.
---
Verdubbeling van het netwerk in recordtempo
De recente uitbreiding is al de tweede dit jaar. In februari 2024 werden twaalf nieuwe banken toegelaten, waaronder de Bank of China en de Agricultural Bank of China. Het aantal instellingen dat de e-yuan ondersteunt is daarmee gestegen van acht in 2020 naar nu 28. Dat is geen geleidelijke vooruitgang, maar een sprint. Oorspronkelijk was het plan om de e-yuan stap voor stap tegen 2030 in te voeren – maar nu wordt er vaart gemaakt.
Waarom deze versnelling? Een reden zou de groeiende concurrentie van private cryptovaluta’s kunnen zijn. Hoewel Bitcoin en andere munten in China officieel verboden zijn, bloeit de handel erondergronds voort. De e-yuan biedt de overheid de kans om de controle over het betalingsverkeer terug te winnen – en tegelijkertijd innovatie te stimuleren. Daarnaast zou de CBDC China’s positie in de mondiale handel kunnen versterken, met name binnen het kader van de Nieuwe Zijderoute. Daar wordt de e-yuan al als alternatief voor de Amer



ikaanse dollar gebruikt.
---
Technische uitdagingen en zorgen over privacy
Toch is de e-yuan, hoe veelbelovend ook, niet zonder haken en ogen. Critici wijzen erop dat de digitale yuan bij kleine bedragen als anoniem wordt gepositioneerd, maar bij grotere transacties volledige transparantie voor de autoriteiten vereist. Databeschermers waarschuwen voor een surveillancestaat waarin elke betaling traceerbaar is. De PBOC benadrukt weliswaar dat persoonsgegevens beschermd worden, maar wantrouwen blijft.
Technisch gezien zet China in op een twee-lagenarchitectuur: de centrale bank geeft de CBDC uit, terwijl de commerciële banken de distributie naar eindgebruikers verzorgen. Dat moet de stabiliteit van het systeem garanderen. Tot nu toe werkt het – maar of het ook de massa kan bereiken, is nog maar de vraag.
---
Internationale uitstraling: de e-yuan als voorbeeld?
China’s stap heeft wereldwijd aandacht getrokken. Terwijl de Europese Centrale Bank (ECB) nog worstelt met de digitale euro en de Amerikaanse Federal Reserve nog studies publiceert, loopt China al jaren voorop. Andere landen zoals Nigeria of Caribische staten testen hun eigen digitale valuta’s, maar geen enkele heeft een zo doordachte infrastructuur als de e-yuan.
Bijzonder interessant is China’s strategie om de digitale yuan in grensoverschrijdende projecten in te zetten. Binnen de BRICS-alliantie en bilaterale overeenkomsten met landen zoals Thailand of de VAE wordt de e-yuan als alternatief voor de dollar besproken. Moet dat lukken, dan kan China zijn financiële soevereiniteit aanzienlijk vergroten – een scenario dat in Washington en Brussel voor ongemak zorgt.
---
Conclusie: een digitaal munt-experiment met mondiale gevolgen
De snelle uitbouw van het e-yuan-netwerk tegen 2026 laat zien: China meent het serieus. De digitale yuan is geen experiment meer, maar een cruciaal onderdeel van de nationale digitaliseringsstrategie.
Toch hangt het succes af van meerdere factoren:
1. Acceptatie bij burgers en bedrijven: Tot nu toe gebruiken vooral tech-georiënteerde gebruikers en overheidsinstanties de CBDC. Voor brede acceptatie is meer overtuigingskracht nodig.
2. Regelgevende duidelijkheid: Verdere wetgeving moet het juridische kader scheppen, met name rond belastingen en witwassen.
3. Internationale acceptatie: Om een rol te spelen in de mondiale handel, moeten buitenlandse partners betrokken worden.
Eén ding is zeker: China heeft een langetermijnplan dat ver buiten de eigen grenzen reikt. Terwijl het Westen nog discussieert, handelt Peking – en zet daarmee de maatstaf voor het volgende tijdperk van geld. Het blijft spannend om te zien of de rest van de wereld zal volgen.