การซื้อคืนพันธบัตรรัฐบาล: เกมอันตรายที่มีผลลัพธ์ที่คาดเดาไม่ได้

ขอรับรองเลยว่าเมื่อผมอ่านข่าวการประกาศของกระทรวงการคลังสหรัฐที่จะซื้อคืนพันธบัตรรัฐบาลจำนวนมหาศาล ผมถึงกับต้องอึ้งไปตาม ๆ กัน ไม่ใช่เพียงเพราะเรื่องนี้ฟังดูเหมือนสงครามตัวแทนที่มีค่าใช้จ่ายมหาศาลต่อกฎเศรษฐศาสตร์เท่านั้น แต่เพราะผมได้ยินเสียงของสแตนลีย์ ดรัคเคนมิลเลอร์ทันทีในหัว ซึ่งเป็นสุดยอดนักลงทุนที่มีวาทศิลป์เฉียบคม ผู้ซึ่งเตือนถึงอันตรายของการทดลองเช่นนี้มาตลอดหลายทศวรรษ
คน ๆ นี้ไม่เพียงแต่สร้างความมั่งคั่งหลายพันล้านดอลลาร์ให้กับตัวเอง แต่ยังกล้าพูดความจริงอันไม่สบายใจออกมาเสมอ และสิ่งที่เขาพูดเกี่ยวกับแผนการซื้อคืนพันธบัตรเหล่านี้ก็ไม่ใช่เรื่องน่ายินดีเลย เขามองว่า นี่ไม่ใช่การบริหารหนี้อย่างชาญฉลาด แต่เป็นการเล่นรูเล็ตต์เสี่ยง ๆ กับอนาคตทางเศรษฐกิจของเรา "รัฐบาลกำลังพยายามลบล้างแรงโน้มถ่วง" เขาพูดเย้ยหยันในการสัมภาษณ์หนึ่ง และตรงประเด็นอย่างยิ่ง เพราะโดยปกติแล้ว ตลาดคือผู้ที่สะท้อนความจริงอันโหดร้ายให้เราเห็น: การก่อหนี้ใหม่ของรัฐมีต้นทุนที่แท้จริงคืออะไร? และเรากำลังเสี่ยงอะไรไปด้วย? แต่เมื่อการเมืองกลายเป็นผู้ซื้อพันธบัตรรัฐบาลรายใหญ่ที่สุดด้วยตัวเอง เข็มทิศทางธรรมชาติที่ชี้วัดความเสี่ยงเหล่านี้ก็ถูกนำออกไป ซึ่งก็เหมือนกับการพยายามใช้ไฟฉายทำให้ดวงอาทิตย์มืดลง – มันไม่มีทางเป็นไปได้
สิ่งที่น่าหวาดหวั่นจริง ๆ คือ ดรัคเคนมิลเลอร์ไม่ได้เตือนถึงผลลัพธ์โดยตรงเท่านั้น แต่ยังเตือนถึงวงจรอุบาทว์ที่หมุนเร็วยิ่งขึ้น: อัตราดอกเบี้ยที่ต่ำลงจากอุป



สงค์ที่สร้างขึ้นอย่างเทียม? ฟังดูดีในตอนแรก แต่แล้วเกิดอะไรขึ้นเมื่อรัฐสูญเสียแรงจูงใจในการควบคุมการใช้จ่ายของตัวเอง? เมื่อนักลงทุนเริ่มเชื่อว่า ตลาดจะ "ช่วยเหลือ" สิ่งที่ไม่อาจช่วยเหลือได้? วันหนึ่งเราอาจจะยืนอยู่ตรงนั้นกับภาระหนี้สินที่ไม่มีใครควบคุมได้ – และระบบการเงินที่สร้างขึ้นบนทราย
และยังมีบทบาทของเฟด (Federal Reserve) ที่กลายเป็นเครื่องมือขยายของรัฐบาลไปแล้วด้วย การถือครองพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐ 25% โดยธนาคารกลาง? นี่ไม่ใช่ "Quantitative Easing" อีกต่อไปแล้ว – นี่คือนโยบายการเงินที่รัฐเป็นผู้จัดการโดยตรง และนั่นก็มีผลตามมา: นักลงทุนไม่ไว้วางใจความเป็นอิสระของเฟด เพราะพวกเขารู้ว่าเฟดไม่สามารถดำเนินการได้อย่างอิสระ ผลลัพธ์ที่ตามมาคือ ภาวะเงินเฟ้อ ความสูญเสียความเชื่อมั่น และในที่สุดเงินตราที่มีความมั่นคงก็อยู่ได้เพียงแต่ในกระดาษเท่านั้น
ผมไม่อยากทำให้เรื่องราวดูน่าตื่นตระหนกเกินไป – แต่ผมก็ไม่อยากให้คิดว่าเรื่องนี้เป็นเพียงกลยุทธ์ทางการเงินธรรมดา ๆ ประเทศสหรัฐฯ กำลังเผชิญกับทางเลือกที่สำคัญ: ไม่ว่าจะยอมรับความจริงอันโหดร้ายจากตลาดและกลับสู่ระเบียบวินัย หรือจะเดินหน้าต่อไปในเส้นทางอันตรายและหวังว่าในที่สุดทุกอย่างจะจบลงด้วยดี จากประสบการณ์ของดรัคเคนมิลเลอร์และตัวอย่างทางประวัติศาสตร์อย่างญี่ปุ่น ผมคิดว่าเราไม่ควรเสี่ยงกับการเดิมพันแบบนี้
เพราะสิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือ วันหนึ่งเราต้องจ่ายบัญชี และเมื่อถึงเวลาแล้ว ค่าใช้จ่ายนั้นจะมหาศาลอย่างแน่นอน